Menu
| Spiderman: Return of the Sinister Six (NES) review door StarWolf | 40/100 |
Ontwikkelaar: Bits studios
Uitgever: LJN
Jaar van uitgave: 1992
Platform: NES
Genre: platformer/beat 'em up
Aantal spelers: 1
Ik ben al jarenlang een trouwe Spiderman fan, dus heb ik uiteraard deze game ook in mijn kast staan.
De game, in 1992 uitgebracht door LJN, is al eerder genoemd in een AVGN review, maar ik wou nog even dieper ingaan op de punten van de game.
De redenen waarom ik deze review ook schijf zijn vooral om te laten zien dat ik niet alleen games de hemel in prijs, maar ook games afbrand
als ze slecht genoeg zijn.
Bovendien wil ik mede Spiderman en Marvel fans een miskoop besparen.
Verhaal:
Deze game is gebaseerd op een Spiderman miniserie van begin jaren 90, en het verhaal is dus vrij simpel.
Een groep bekende schurken (inclusief Sandman) heeft een team gevormd op verzoek van Doctor Octopus.
Dit team komt in de latere Spiderman cartoon serie een paar keer terug, in alle gevallen zonder Sandman.
In deze game moet Spiderman dus de straten op om criminelen te verslaan, en aan het eind van elke stage een lid van het slechte team verslaan.
Dat zijn in dit geval Electro, Sandman, Mysterio, Vulture, Hobgoblin en Doctor Octopus.
Gameplay:
Deze game is grotendeels een standaard sidescrolling beat em up.
Je loopt dus van links naar rechts en beukt iedereen in elkaar die je tegen komt.
Ook zijn er missies waarin je bepaalde voorwerpen moet zoeken.
De besturing is vrij simpel: je kunt rondlopen, springen, slaan, jump kicks uitvoeren en web schieten, hoewel dat laatste me nog niet
gelukt is in de tijd dat ik de game heb gespeeld.
De game is met maar 1 speler te spelen, maar dat is vrij logisch omdat Spidey hier geen sidekick heeft in de verhaallijn.
Er liggen weinig powerups in de game: wel een aantal web refills, maar ik ben nog geen health items tegen gekomen,
De moeilijkheidsgraad van de game ligt in deze game namelijk in de controls, ze zijn serieus slecht.
Zo is het bijvoorbeeld vaak bijna onmogelijk om een vijand te verslaan, en jump kick je meer dwars door ze heen dan ze neer te halen.
Bovendien kun je geen aanvallen uitvoeren terwijl je springt, wat tegen vliegende vijanden zoals Electro een serieus probleem is.
Het idee achter de gameplay is goed, maar de uitwerking is gewoon slecht.
Meerdere gamers zullen level 1 uitspelen en dan gefrustreerd de controller opzij leggen en een betere game gaan spelen.
Score: 35/100
Graphics:
De graphics van deze game zijn niet slecht, maar ook niet perfect.
De characters zijn wel duidelijk, en lijken ook echt min of meer op de personages die ze voor stellen.
De achtergronden zien er ook prima uit, hoewel ik een beetje een gevoel krijg alsof alles in paint is getekend.
Alles is in elk geval mooi gedetailleerd en ziet er best prima uit.
De main character sprites zien er leuk uit, maar de standaard vijanden zien er flauw en dof uit.
Score: 60/100
Muziek:
De muziek in deze game is een beetje wat je van een Spiderman game kan verwachten, vlotte heldhaftige muziek die goed past
bij het genre sidescrollers.
Ik denk dat ze hier redelijk hun best op hebben gedaan, maar de muziek is en blijft redelijk standaard.
De geluidseffecten zijn de standaard woesj en knalgeluidjes en hadden voor mijn gevoel duidelijk beter gekund.
Score: 55/100
Ervaring als speler:
Ik had vrij hoge verwachtingen van deze game.
Spiderman die het tegen de Sinister Six opneemt is een heel leuk idee als het goed uitgewerkt wordt.
Het geheel ziet er op zich niet extreem slecht uit, en het is een sidescroller zoals Spiderman games moeten zijn.
Hetgene wat voor mij de hele lol heeft bedorven is de vreselijke controls.
Vijanden moeten bijvoorbeeld van zeer korte afstand verslagen worden, en op het moment dat je ze wil slaan, begin je als een gek
door ze heen te vliegen met je jump kick aanval zonder dat je ze schade doet.
De eerste boss is bijna onmogelijk door het gebrek aan de mogelijkheid om aan te vallen tijdens een sprong, en level 2 is een waar doolhof
en het punt waar de meeste gamers het opgeven en een goede Spiderman game gaan spelen.
Bij level 2 zijn er namelijk veel plaatsen waar je naar beneden kan vallen naar lagere gedeeltes, en om weer omhoog te komen is doffe ellende.
Daarnaast is de muziek vrij standaard, niet dat ik er iets anders van had verwacht, maar het werkt op den duur vermoeiend.
Slot oordeel:
Als Spiderman fan is het leuk om deze game in je kast te hebben liggen, en hem daar vooral ook te laten liggen.
Het superhelden genre is sowieso flink uitgemolken in de NES periode, en veel van die games zijn niks anders dan
halfgare afgeraffelde rampen zoals deze game.
Ik snap dat de NES een beperkt aantal knoppen heeft, maar 3 soorten aanvallen onder 1 knop werkt frustrerend.
Een beetje uitdaging in een game is leuk, maar natuurlijk niet als de controls de moeilijkheid bepalen.
Score: 40/100