| Lylatwars review door StarWolf | 90/100 |
Verhaal:
Er is onrust in het Lylat systeem.
De vijandelijkheden vanaf de planeet Venom nemen toe, en general Pepper vermoedt dat de verbannen Andross er achter zit.
Hij stuurt het Starfox team (James McCloud, Pigma Dengar en Peppy Hare) erop af, maar bij aankomst verraadt Pigma het team.
Peppy weet te ontsnappen, maar James valt in handen van Andross en komt hier waarschijnlijk om het leven.
Na deze gebeurtenissen neemt Andross het Lylat systeem weer over en is het aan het nieuwe Starfox team (Fox McCloud, Peppy Hare,
Falco Lombardi en Slippy Toad) om het systeem te bevrijden en de kwaadaardige Andross te verslaan.
Hiervoor kun je meerdere routes nemen, en zelfs het eindgevecht tegen Andross bepalen afhankelijk van welke route je neemt.
Bovendien kom je onderweg je rivaal team StarWolf tegen (Wolf o'Donnell, Pigma Dengar, Andrew Oikonny en Leon Powalski).
Het enige personage waarvan je een duidelijk verhaal hebt is natuurlijk Pigma.
Van de rest van het team wordt nooit echt uitgelegd waar die rivaliteit vandaan komt.
Het is leuk om tegen ze te vechten, maar Pigma aan flarden schieten geeft de meeste voldoening (makin' bacon).
Verder is het verhaal van deze game vrij oppervlakkig, maar goed genoeg om het interessant te houden.
Ervaring als speler:
Deze game werd in 1997 door Nintendo uitgebracht op de Nintendo 64.
Het is een onrail space shooter die heerlijk weg speelt, en bovendien een leuke replay value heeft dankzij de meerdere routes
die je kunt nemen om bij Andross te komen.
Je speelt het spel grotendeels in je Arwing, waarbij je op je route zoveel mogelijk vijanden uitschakelt en aan het einde een eindbaas verslaat.
Maar daarnaast zijn er ook vlieglevels waarbij je bepaalde doelen moet halen, zoals het uitschakelen van een satelietkern of het op tijd verslaan
van je rivalen (team StarWolf, weet je meteen waar ik die naam vandaan heb) zodat je daarna een bom kan uitschakelen.
Naast de vlieglevels zijn er ook levels waarbij je in de Landmaster (een soort tank) rijdt, en al rijdend alles aan gort mag schieten.
En er is ook nog een level waarin je in een onderzeeër zit en door de zee moet varen op zoek naar een speciaal wapen van Andross' leger.
Dit spel speelt zich dus in meerdere omgevingen af: te land, ter zee en in de lucht.
Je schiet standaard met een laser, maar dankzij powerups die in de levels te vinden zijn wordt je laser geupgrade tot
een dubbele laser en uiteindelijk tot een blauwe dubbele laser, het sterkste en snelste wapen dat in het spel zit.
Ook kom je bommen tegen, health rings, gouden ringen waarmee je je levensbalk verlengt als je er 3 van hebt, en wing repair
items voor het geval je je vleugels beschadigd hebt in een heftige strijd (of dankzij onhandig vliegwerk).
Het complete spel is lekker uitdagend, heeft een goed verhaal en zit verbazingwekkend goed in elkaar.
Op een paar kleine momenten na waar je teamgenoten in schietschijven veranderen, en jij van je doel af moet wijken
om ze te redden.
Het is een van die games die je opslokt en niet meer los laat tot de aftiteling in beeld is.
Dat is het moment dat je met een tevreden zucht de controller aan de kant legt en van de credits geniet.
Het slot oordeel:
Dit is een van de meest meeslepende en sfeervolle games die ik ken op de N64.
De gameplay, de muziek, de graphics... alles in deze game lijkt gewoon te kloppen.
Bovendien is de tekst van de game volledig gesproken, wat voor mijn gevoel een groot voordeel is.
Het enige wat soms irritant kan zijn is je teamgenoten die om hulp roepen en je van je doel afleiden,
hoewel het in dit deel wel meevalt vergeleken met Starfox Assault.
Bovendien is het in Lylatwars een leuke uitdaging om de meerdere routes te ontdekken en de verschillende
boss fights tegen Andross te ontdekken.
Bovendien heeft deze game een ondertussen legendarische quote: "Do a barrel roll!"
Score:
- Graphics:
Lylatwars ziet er prima uit voor een N64 game.
Het geheel ziet er prima uitgewerkt uit en de explosies zien er groots en heftig uit.
Bovendien zien de gevarieerde landschappen en vijanden er ook heel erg goed uit.
Wat graphics betreft geef ik het 80 punten.
- Besturing:
De besturing is soepel, wat een van de redenen is waardoor deze game zo lekker wegspeelt.
De N64 controller wordt in deze game prima gebruikt, dus krijgt dit punt 100 punten.
- Muziek/audio:De muziek in deze game is sfeervol en sleept je nog verder de game in.
Ik vond de muziek persoonlijk goed genoeg om de soundtrack te downloaden.
Verder wat audio betreft is het een sterk punt dat de stemmen echt gesproken zijn, en niet simpelweg gebrabbeld zijn of
puur in tekstvorm gedaan zijn zoals ik van de N64 gewend was.
Daarom krijgt de muziek/audio 90 punten.
- Overall gameplay:
Het is, zoals eerder genoemd, een zeer goed te spelen onrail space shooter.
Daarnaast zijn er levels waarin je in een tank of onderzeeër zit.
Bovendien zijn er leuke onderdelen in de game gestopt, die gepland waren voor Starfox 2 die nooit uit is gekomen voor de SNES.
Een voorbeeld ervan is de gevechten tegen team StarWolf.
Naast de single player mode zit er ook een leuke multiplayer in.
Je kan hierbij je speler kiezen door de controller in een bepaalde controllerpoort te steken.
Voor de gameplay krijgt de game in elk geval 90 punten.
- Totaalscore: 90/100
.
